28 Kas 2007

Özlem nedir,Özlem Hakkında,Özlem Tanımı

Özlem nedir,Özlem Hakkında,Özlem Tanımı

özlem bir arayistir, yoklugun farkinin iyice kendini belli ettigi durumlarda abarir. insan bir çok etkiye ve eskiye özlem duyabilirbunun daha ayrintili anlatildigi bir yer olup, özlem insanin en saf, en temiz, en karsiliksiz hislerindendir. özlemek istirabi insani, yasamaktan uzaklastirabilecegi gibi, gözü kara yapar, özleyen insandan her sey beklenebilir.özlem bisiden cok uzak kaldiginda hissettigin duygu.
eski arkadaslara karsi cok hissedilir .özlem, kagidin mürekkebe kavusmak için beklentisi, topragin suya tutkusu, agaçlarin çiçeklerini açacagi ani beklerken hissedebilecekleri tek duygudur. özlem bir boslugu isgal eden sular gibi duru bir anidir kalbinde askin. bir biçak yarasinin biraktigi bosluktan kanamaktir, sessizligin daha sessiz, kalabaliklarin daha issiz, yasamanin daha anlamsiz oldugu andir. özlem bahara duydugun istektir, günesi yüzünde hissettiginde içinde duydugun nesedir. askin vazgeçilmez bir parçasidir, özlemeden asik olamazsin, onun tamamladigi yerde onsuzlugun biraktigi issizligi hissetmeden onunla olmanin mutlulugunu bilemezsin. gece yarisi baslayan yagmurlarda uyanmak gibi, özlemin gözyaslarina ihtiyaci vardir bir askin .
ask ne kadar tutkuysa, tutkun olunana duyulan özlem o denli güçlüdür. özlem düslerle desteklenir, kurulan düslerle kendi dünyasini yaratir insan kalbinde. özlem bir yolculuktur, tipki askin kendisi gibi, yol aldikça geçmisten uzaklasmak, kesfedilmemis yanlarini kesfetmek ve kendi içinde yanan bir atesle askin acisinin bir yönünü farketmektir. ruh kendisini özlemleriyle kesfeder, nefes almak, uyumak, üsümek gibi bedenin kendini tanimasi için gerekli olgular kadar ruhun da kendisine iliskin, belki daha gizli, daha mistik, anlasilmasi daha zor ama daha yasamsal anlamlari vardir.
özlemeye basladigini ilk hissettiginde, hiçbirsey anlamazsin.. yüreginde birseyler sikismaktadir, önce derin bir sikinti içinde hissedersin kendini, saniyelerin geçmedigine takilirsin; anlamsiz hareketler, dalip gitmeler, sabirsizliklar, sessizlikler.. sanki bir uyusturucu bedenini sarmaktadir ve sen kendinden uzaklasarak bir baska ruha bürünmektesindir. mutsuz oldugunu düsünürsün, yasamdan tat almak, gülmek, daha önce seni mutlu eden seylerle yetinmek olanaksiz olmustur. mutsuz oldugunu, onu sevmedigini, askin olmadigini düsünürsün; dalgalarin ardi ardina geldigi kumsalda, kumlari kaldirip rüzgara savurmak gibi yüzüne gözüne kum taneleri dolmaya baslar, deniz açilan bosluklardan isgalini daha büyük bir hirsla sürdürür, delicesine asik oldugunu ve özlem duydugunu o an farkedersin. özlem kendisini içinde genisleten bir duygudur, farkinda olduktan sonra da büyümesini sürdürecektir. dakikalar geçmez, oda hizla sogumaktadir, gece issizlasir, göl yüzeylerinde firtinalar kopar, aylarca sürecek susuzluklar,açliklar, uykusuzluklar, düssüz uykular, gölgesiz karanliklar baslayacaktir.
özlem sevismektir kendi bedeninle, acilarinla var olmaktir. özlem kendi içinde aski kesfetmektir, kalbini dinledigin ve sessizlikte onun adinin fisildandigini hissetmektir. özlem kendi içinde çikilan bir yolculuktur, issiz bozkirlarda hissedilen yalnizliktan daha kesici, gece ayazlarindan daha çok ürkütücü kimi zaman.

gözyaslarina bogulup pencere camlarindan disariya bakip onun ismini fisildamak ve gözlerini yumarak ona eristigini düsünmek.

sessizlikler daha çok can yakici olmustur, biran uzaklastiginda dünyanin dönüsünü durdurmak istersin, tek basina karsilamak istemezsin zamani ve yasami. güzel olan hersey onu hatirlatir sana.

Hiç yorum yok: